Goede voornemens? Nu volhouden!

Het is weer januari: dat betekent goede voornemens. Het is de maand dat de fitnesscentra weer overvol zitten met enthousiaste mensen die eind februari voor het laatst zullen komen. Gelukkig voor de sportschool hebben ze wel een jaarabonnement genomen.

Hoe kan het toch dat we die goede voornemens nooit kunnen volhouden, ondanks onze oprechte intentie en enthousiasme?

Intrinsieke versus extrinsieke motivatie

Goede voornemens zijn voor meeste mensen gemotiveerd vanuit extrinsieke motivatie. Extrinsiek wil zeggen dat het draait om een beloning: je doet A omdat je B wilt. “Ik moet gezonder eten omdat ik dit jaar onder de 100 kg wil komen” of “Ik ga dit jaar 3x per week sporten omdat ik nu wel een sixpack wil in de zomer”. Het sporten of gezonder eten is slechts een middel tot een doel. De meeste mensen die alleen extrinsiek gemotiveerd zijn om te sporten of om gezonder te eten zullen dit vroeg of laat opgeven en terugvallen.

Bij intrinsieke motivatie draait het niet om de bestemming maar om de reis zelf. Mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn om te sporten, sporten liever wel dan niet. Het gaat dan om het trainen zelf, niet alleen om het resultaat dat je ermee kunt bereiken.

Begrijp me niet verkeerd: het is niet zo dat extrinsiek slecht is en intrinsiek goed, je hebt ze beiden nodig om je doel te bereiken.

Waarom je wel een specifiek doel nodig hebt

Als je enkel intrinsiek gemotiveerd bent, is het mogelijk elke dag te sporten maar uiteindelijk geen enkel fysiek doel te behalen. Om echt iets te bereiken met fitness (of met alles in het leven) heb je een specifiek doel nodig. Combineer dus een extrinsiek gemotiveerde doelstelling (10 kg afvallen in 6 maanden) met een intrinsieke drive om te bewegen en gezond te eten en je hebt slagingsgarantie!

Hoe ik gemotiveerd ben

Zoals je misschien al hebt kunnen raden ben ik zowel intrinsiek als extrinsiek gemotiveerd om te sporten. Voor mij is trainen zo vanzelfsprekend als ontbijten. Het is gewoon een onderdeel van mijn dag. Als ik niet heb kunnen trainen voelt het gewoonweg verkeerd. Tijdens het trainen zelf heb ik een drive om net wat beter/sterker/sneller te zijn dan de vorige keer. Dat is mijn intrinsieke motivatie. Ook om gezond te eten ben ik intrinsiek gemotiveerd: ik kan meer genieten van een gezonde zelfgekookte maaltijd waarvan ik weet tijdens het eten dat mijn lichaam er echt iets aan heeft, dan van een patat met. Eet ik dan nooit patat of pizza? Zeker wel, maar dan zie ik het als een zogenaamde cheat-meal. Een extraatje dat af en toe moet kunnen.

Deze drive zelf is niet genoeg. Om echt iets te bereiken stel ik altijd extrinsiek gemotiveerde, zeer specifieke doelstellingen zoals: “in de komende 12 weken wil ik naar 8% lichaamsvet”. Heb ik dat doel bereikt, dan kan ik door mijn onstilbare drive gewoon een nieuw doel kiezen en begint het verhaal weer opnieuw.

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *